प्रकाश व्यवस्था स्त्रियांच्या संवेदनेतून उगम पावलेली एक कथा - नाजूकपणे आणि काळजीपूर्वक, हाडांसारखे कठोर होऊन आणि त्याच काळजीने त्यांच्यामधील रिक्त जागा जतन करून व निर्माण करून आपली मुळे जोपासली. जणू काय हाडांनी त्याच्या नाजूक, दृढ आणि मजबूत अस्तित्वाला जीवन आणि वाढ दिली आणि मग ते प्रकाशात विरघळलेले आढळले, दुसऱ्या शब्दांत, आतून फुललेला प्रकाश. सेपिदेहला परकेपणातून हे नाव मिळाले, म्हणून जेव्हा एखादी व्यक्ती स्वतःला परदेशी किंवा अनोळखी वाटते, तेव्हा तिची आतील मुळे नवीन जीवनासारखी असतात. आतील मुळांना मुक्त होण्याची तळमळ असते आणि सीमेच्या सुरक्षित बिंदूवर विसंबून राहण्याची.
